تشخیص سیستیت بینابینی
بررسی اولیه عبارتند از آزمایش ادرار (که معمولاً طبیعی است) و معاینه لگنی. در هر حال باید بیماریهایی که علایم شبیه این بیماری را دارند (مثلاً عفونت مثانه، مشکلات کلیوی،
عفونتهای مجرای تناسلی، آندومتریوز و بیماریهای آمیزشی) رد شوند. اگر سایر بررسیها منفی باشند، اغلب توصیه به انجام سیستوسکپی میشود. در این روش از یک وسیله باریک که سر آن منبع نورانی قرار دارد برای دیدن داخل مثانه استفاده میشود. همراه با انجام آن نمونهبرداری نیز انجام میگیرد تا احیاناً اگر سرطان وجود داشته باشد مشخص شود. یک مزیت دیگر سیستوسکپی این است که با انجام آن غالباً علایم تخفیف مییابند. زیرا در سیستوسکپی، مثانه با آب پر و متسع میشود و ظرفیت آن افزایش مییابد.
منبع : متخصص اورولوژی تهران
دكتر محسن ورياني، متخصص ارولوژی